عوارض ریفلاکس(متاپلازی بارت)

عوارض GERD (ریفلاکس) مرتبط با ازوفاژیت مزمن (خونریزی و تنگی) و ارتباط بین GERD و آدنوکارسینوم مری است.اما،هم ازوفاژیت و هم تنگی های پپتیک در عصر ظهور داروهای قوی ضد ترشح اسید به طور فزاینده ای کاهش یافته اند.

در مقابل، شدیدترین عارضه بافتنی GERD، متاپلازی بارت با خطر آدنوکارسیونوم مری است و بروز این ضایعات در حال افزایش است و در عصر سرکوب شدید اسید کاهش نیافته است.

متاپلازی بارت که در آندوسکوپی به صورت زبانه هایی از مخاط قرمز که از محل اتصال معده به مری به سمت پروگزیمال گسترش می یابد یا در بررسی های هیستوپاتولوژی به صورت متاپلازی استوانه ای تخصص یافته آشکار می شود، با افزایش حداقل بیست برابری خطر گسترش آدنوکارسینوم مری همراه است.

متاپلازی بارت می تواند از مراحل متوسط درجات پایین و بالای دیس پلازی به سمت آدنوکارسینوم پیشرفت کند .

با توجه با این خطر، نواحی مری بارت و به ویژه هر ناحیه در بردارنده بی نظمی مخاطی باید به طور گسترده تحت نمونه برادری قرار گیرد. سرعت گسترش به سمت سرطان، سالانه ۰٫۵ درصد تخمین زده می شود، اما اختلافاتی که در تعریف و گستره متاپلازی بارت وجود دارد و نیاز به تایید تشخیص را ضروری می سازد،باعث تفاوت ها و عدم ثبات در ارزیاب خطر شده است.

 

بیش ترین میزان خطر در مردان چاق سفید پوست در دهه ششم زندگی وجود دارد.اما، با وجود این که آندوسکوپی شیوه ای معمول است، استفاده از آن برای غربالگری و برنامه های مراقبتی با هدف کنترل خطر آدنوکارسینوم تایید نشده و رواج نیافته است.

همچنین قابل توجه است که شواهد محکمی که درمان تهاجمی ضد ترشحی یا جراحی ضدریفلاکس را به عنوان عامل پسرفت مری بارت یا جلوگیری از آدنوارسینوم تاییدکند،در دسترس نیست.

IMG 20190909 111855 - عوارض ریفلاکس(متاپلازی بارت)

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *